Lip 011997
 

Wystawie towarzyszył wiersz Leszka Długosza pt. „Ja jestem inne Drzewo”

Ja jestem inne Drzewo
Nie obce
Inne tylko
Musisz usłyszeć Wszelakolistny
– Śpiewając siebie, Ciebie też śpiewam
Ja inne
Ja z Drzewa pojedyncze jestem drzewo
– Musisz zrozumieć wybaczyć musisz
O Różnogwarny, drzew pełen po horyzont
Do zbioru Twego że przynależę
Nie zapominam
I Ty pamiętaj
– Gdzie tylko Twoja jaka przestrzeń
Na całą nawet Twoją wieczność
Że jedno takie
Raz tylko jestem
Nie obce, inne
Ja tylko inne drzewo jestem
– Nigdzie nikomu tak się nie zdarzy
Miejsce, co jak to
– Ze mną umówione
Nigdy i nigdzie tak nie rozszumi się
Obłoków i gałęzi
– Przelotna ich rozmowa
Gdy też
Na wieczność raz, z wiatrem (na wiatr)
Rzucają (sobie) – liście
(Te – strzępy zwitki skórki słów)
Nad moją znów
Jesienną znowu moją głową
Nie obce, inne
Inne jestem drzewo
– Śpiewając siebie, Ciebie też śpiewam
Ja w Twoim wnętrzu, w drzew stojąc tłumie
Jedną i wspólną słyszę muzykę
Nie zapominam
I Ty pamiętaj
– W każdy oddzielnie
Więc w mój pień – moja
Moja uderzy tylko cisza
Pozwól więc:
Widzieć, tak jak ja widzę
O rzeczach mówić, jak je pojmuję
Daj mi oddychać tak, jak ja muszę
Pozwól mi kochać, tak jak umiem
Ja inne, inne jestem
Z Drzewa, ja pojedyncze jestem drzewo
– Czy to rozumiesz?
(1971)

002-zaproszenie 002-wystawa-1 002-zdjcie-1 002-zdjcie-2 002-zdjcie-3 002-zdjcie-4 002-zdjcie-5 002-zdjcie-6 002-zdjcie-7 002-zdjcie-8